Wersja narzędzia: O!kurra Capital Defense EA 2.00
Uwaga o podziale rozdziałów. Rozdział 4 pokazał, jak edytować parametry buttona w panelu (kliknięcia, Apply,
.set). Ten rozdział wyjaśnia, co te parametry znaczą — jak składają się na sygnał wejścia i zachowanie pozycji. Filtry (SAR/MMD/SR/OKUR) mają własny rozdział 10; strefy, BEa i Stop on Opposite — rozdziały 11–13. Nazwy parametrów podaję tak, jak widzisz je na ekranie (etykiety w Inputs / na panelu).
9.1 Jak myśleć o buttonie
Każdy button to autonomiczna jednostka decyzyjna — mała maszyna stanu, która przez własny pryzmat (oscylator OKUR z własnymi parametrami) patrzy na rynek i reaguje na zdefiniowane warunki, generując pozycję jednego, ustalonego z góry kierunku.
Najłatwiej pomyśleć o buttonie jak o zasadzie opisanej kilkoma zdaniami: „Patrz na M1, używaj OKUR z okresem 6. Gdy oscylator zejdzie poniżej -130, rynek jest dla nas chwilowo za nisko. Czekaj, aż zacznie się prostować — odbije od minimum o przynajmniej 5 punktów. To sygnał. Postaw pending kupna 100 punktów nad ceną i czekaj, aż rynek to potwierdzi. Jak zrealizuje — masz pozycję BUY z SL 200 i TP 400. Po 200 punktach zysku podciągnij SL na +100. Po 300 zacznij trailing co 100.”
Te kilka zdań to dosłownie konfiguracja jednego buttona. Pozostałe parametry albo filtrują sygnał (rozdział 10), albo definiują ramy bezpieczeństwa (limity, lot, SL/TP), albo sterują cyklem życia buttona (rozdziały 11–13, 17).
Pamiętaj o pozycjonowaniu narzędzia: konkretne wartości w przykładach (Period, Threshold, Movement Correction) to punkty startowe do obserwacji na demie, nie rekomendacje. Każdy rynek oddycha inaczej; kalibracja jest Twoja.
9.2 Tożsamość: Label, Initial Enabled, Direction
Trzy parametry definiują „kim jest” button.
Button Label (tekst, domyślnie „rename me”). Etykieta wyświetlana w panelu. Zmień ją na coś opisowego — krótkie nazwy działają najlepiej, bo panel ma ograniczoną szerokość (np. „BUY mean-rev M1”, „SELL momentum M5”). Nie wpływa na działanie, tylko na to, co widzisz.
Initial Enabled (przełącznik, domyślnie wyłączony). Czy button ma być aktywny od razu po starcie EA, czy ma czekać na ręczne włączenie. Default „wyłączony” jest świadomy — pozwala uruchomić robota, sprawdzić stan, i dopiero świadomie włączyć wybrane buttony.
Direction (BUY / SELL, domyślnie zależnie od buttona — B1/B3/B5 to SELL, B2/B4 to BUY). Kierunek pozycji, które button może otwierać. Nieodwracalny w trakcie życia buttona — nie ma „buttona uniwersalnego”. Chcesz grać w obie strony? Użyj dwóch buttonów. Hedging jest dozwolony — B1 może być BUY, a B2 SELL, i obie pozycje powstaną równolegle.
Nie ma wymogu mieszania kierunków: możesz ustawić wszystkie pięć buttonów na BUY albo wszystkie na SELL, jeśli taka jest Twoja strategia. Możesz też uruchomić robota na dwóch wykresach tego samego instrumentu — jeden nastawiony wyłącznie na BUY, drugi wyłącznie na SELL. W takim układzie pamiętaj, by każda instancja EA miała inny Magic Number: bazy magic muszą się różnić co najmniej o liczbę buttonów (5) — każda instancja zajmuje pięć kolejnych numerów (B1…B5). Minimum to 5, ale praktyka pokazuje, że wygodniej rozstawiać je co 10 (np. 100, 110, 120…) — łatwiej je wtedy koordynować i nie pomylić instancji.
EA pilnuje tego za Ciebie: jeśli przy starcie wykryje inną instancję na tym samym symbolu z nakładającym się zakresem magic (odstęp mniejszy niż 5), podnosi alert (popup + log) z podpowiedzią, jak rozsunąć Magic Number. Nakładające się zakresy są groźne — instancje wliczałyby sobie nawzajem pozycje do koszyka, a liczniki i Equity Guard pokazywałyby zafałszowane wartości (obejmujące pozycje drugiej instancji).